ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2546 รัฐสภายุโรปและสภาสหภาพยุโรปได้รับรอง RoHS Directive ซึ่งเป็นคำสั่งว่าด้วย การจำกัด ของ การใช้บางอย่าง มีอันตราย สาร ในอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์หรือที่เรียกว่า Directive 2002/95/EC ในปี 2548 สหภาพยุโรปได้เสริม 2002/95/EC ด้วยการตัดสินใจ 2005/618/EC ซึ่งกำหนดค่าความเข้มข้นสูงสุดสำหรับสารอันตรายหกชนิด
ตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม 2013 คำสั่ง ROHS เดิม 2002/95/EC ถูกยกเลิก และประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปต้องเปลี่ยน Directive 2011/65/EU (RoHS 2.0) ใหม่เป็นกฎหมายระดับประเทศภายใน 2 มกราคม 2013 มาตรฐานการทดสอบ RoHS ยังคงอยู่ EN 62321 อัปเดตเป็น EN 62321:2012
สารอันตราย 10 ชนิดที่ถูกจำกัดภายใต้ RoHS 2.0
ตะกั่ว (Pb), แคดเมียม (CD), ปรอท (HG), โครเมียมเฮกซะวาเลนท์ (Cr6+), โพลีโบรมิเนตไบฟีนิล (PBBS), โพลีโบรมีนไดฟีนิลอีเทอร์ (PBDE), ไดบิวทิลพทาเลต (DBP), บิวทิล เบนซิล ฟทาเลต (BBP), บิส (2-เอทิลเฮกซิล) พทาเลต (DEHP), ไดไอโซบิวทิล พทาเลต (DIBP)